Close Encounters

De onderstaande schilderijtjes ‘precious objects’, worden ongevraagd thuisbezorgd en voor twee maanden in bruikleen gegeven. De interactie tussen het werkje, de ontvanger en de kunstenaar wordt in een blog bijgehouden. Volg het blog hier.

Lees meer / minder
Close Encounters confronteert de toeschouwer op een heel directe wijze met het kunstwerk. Anders dan de meer afstandelijke manier van exposeren in een galerie of museum wordt een groep kunstliefhebbers persoonlijk benaderd en krijgt een werkje in bruikleen aangeboden. Een goed bedoeld gebaar, maar ook wel brutaal omdat de ontvanger niet vooraf op de hoogte is gesteld en het werk onverwacht wordt bezorgd.

 

In de beslotenheid van zijn eigen omgeving kan de toeschouwer zich op een directe manier tot het werk verhouden. Juist dit werk, dat al bedoeld is om als kostbaar kleinood het publiek te verleiden, komt optimaal tot zijn recht in een persoonlijke omgeving. De interactie tussen het werk, de ontvanger en de maker wordt gedocumenteerd op het blog op deze site.
Comp 1_1_00001
Comp 1_1_00035
Comp 1_1_00047
Comp 1_1_00061
Comp 1_1_00118
Comp 1_1_00128
Comp 1_1_00148
Comp 1_1_00157
Comp 1_1_00176
Comp 1_1_00209
Comp 1_1_00249
Comp 1_1_00262
Comp 1_1_00267
Comp 1_1_00283
Comp 1_1_00344
Comp 1_1_00353
Comp 1_1_00366
Comp 1_1_00393
Comp 1_1_00398
Comp 1_1_00402
Comp 1_1_00430
Comp 1_1_00477
Comp 1_1_00506
Comp 1_1_00571
Collectie
Blog
Ingepakt; 6 januari 2016 19.30 uur
Overhandigd aan bezorger (Nathanaël Reuling); 8 januari 11.00 uur
Bezorgd (Mondriaan Fonds); 29 januari 09.30 uur
Opgehaald; 1 april 11.45 uur
Lees meer / minder
Spannend, dit werkje liet ik bezorgen door Nathanaël die nauw betrokken is bij Close Encounters omdat hij mijn nieuwe website vorm geeft.
Hij woont in A’dam dus het was een soort van logisch hem het werkje te laten bezorgen. Spannend omdat ik met dit schilderijtje als extra documentatie materiaal, een subsidie ‘bewezen talent’ bij het fonds aanvroeg. Met hangende pootjes, omdat ik de subsidie niet kreeg, moest ik het werkje ophalen……dat komt natuurlijk omdat de website nog niet af is. Ik heb me voorgenomen om volgend jaar, wanneer Close Encounters in volle gang is, opnieuw een aanvraag in te dienen.
Ingepakt; 20 januari 2016 11.00 uur
Overhandigd aan bezorger (Jacques Blommestijn); 23 januari 11.15 uur
Bezorgd (Ilja de Vries); 23 januari 11.30 uur
Opgehaald; 8 april 13.30 uur
Lees meer / minder
Ilja de Vries, verzamelaar van kunst, heeft vooral werk van bevriende kunstenaars.
Ruim twee maanden heeft mijn werkje bij Ilja boven de bank in de woonkamer gehangen. Direct heeft ze voor deze plek gekozen, wel omgewisseld met het werkje van Leon Tebbe, die twee donkere bollen rechts. Boven en links van mijn ‘eikeltjes oorbellen’ hangt werk van Gabriëlle van de Laak. Ilja kiest vooral werk op vorm en compositie. Bij mijn werkje viel het haar op dat de twee eikeltjes geen intimiteit uitstralen, dat de linker er ongemakkelijk bij hangt en dat het mooi afwisselend transparant en gesloten is geschilderd.
Zij heeft haar favoriete zitplaats op de bank veranderd om beter zicht te hebben op de verzameling schilderijtjes op deze wand. Ze geeft aan dat ze veel naar het werkje heeft gekeken en dat ze het jammer vindt dat ik het weer meeneem.
Ingepakt in een koninklijk doosje; 18 febr. 2014 10.00 uur
Overhandigd aan (postagentschap); 18 februari 15.00 uur
Ontvangen (Koningin Maxima) 20 februari
Verdwenen; 27 februari
Lees meer / minder
In mei 2013 bezocht het onlangs aangetreden Koninklijk paar de provincie Gelderland. In Oosterbeek, waar de gemeente een ‘cultuur plein’ had ingericht, toonden zowel de Koning als de Koningin interesse voor mijn werk.
De burgemeester van Renkum vertelde naderhand dat het paar had aangegeven dat mijn werk hen geschikt leek om mee te nemen als cadeau bij hun toekomstige staatsbezoeken. Omdat mijn werk verwijst naar de Hollandse schilderkunstige traditie leek mij dat een goed idee. Mijn boekje verdween met de burgemeester richting Koninklijk paar…… maar daarna hoorde ik er niets meer van en ik besloot zelf het initiatief te nemen en één van mijn werkjes aan het echtpaar cadeau te doen.
Helaas kreeg ik een teleurstellende reactie van de Algemeen Secretaris; ‘ ……..ik wens U nog veel creatieve voldoening toe!’ Ik weet nog steeds niet zeker of de Koning of Koningin mijn werkje daadwerkelijk wel onder ogen hebben gekregen. Dat ze hun werk, belangstelling tonen, goed doen is wel duidelijk.
Ingepakt; 5 april 2016 17.00 uur
Overhandigd aan bezorger (Frank Blommestijn); 6 april 22.30 uur
Bezorgd (Klaas Gubbels); 28 april 18.00 uur
Opgehaald; 11 juli 14.35 uur
Lees meer / minder
Klaas is al jaren van plan om bij mij op atelierbezoek te komen, om een werkje van hem, wat na een veiling bij mij is achter gebleven, op te halen. Voor deze gelegenheid heb ik zijn werkje een plek gegeven in mijn woonkamer; ‘rouge et noir’ 2008. Het hangt tussen ‘de plant’ van Anan Striker en ‘de ballenman’ van Wout Herfkens. Daar boven een werkje dat ik geruild heb met Maarten Hoogendijk, Rechts van de deur hangt een werk van Tobias Tebbe.
Klaas heeft al 58 jaar het mooiste atelier van Nederland, vindt hij zelf. Mijn schilderijtje heeft hij opgehangen naast een glaswerkje van Maria Roosen, een tijd- en academiegenoot van mij. Links hangt een foto van een jonge Panamarenko in uniform voor een vliegtuig. “We hebben elkaar wel ontmoet, hij heeft wel eens wat voor me gesigneerd, hij heeft een bloed mooie vrouw” Helemaal links een foto van Louise Bourgeois. Mijn werkje, een porseleinen kan met houtstructuur, doet hem denken aan zijn tijd op de ambachtsschool waar hij heeft leren ‘houten’ en ‘marmeren’.  Zijn leidmotief bij het lesgeven  aan de academie was; overdrijf in duidelijkheid. Sinds drie vier jaar heeft hij twee jonge mannen van zestig in dienst die hij in natura betaald, de één klust, en de ander ruimt op. “Zo haal je de wereld binnen in je atelier en hoor je nog eens wat”.
Ingepakt: 6 april 2016 15.00 uur
Overhandigd aan bezorger (Jacques Blommestijn); 10 april 10.00 uur
Bezorgd (Fucking Good Art); 10 april 12.15 uur
Opgehaald; 8 juni 11.50 uur
Lees meer / minder
Mijn werkje hangt naast een foto van Rubens Mano (Brazilië) en een tekening van Rosemin Hendriks, in de keuken boven de eettafel.
10 april 22:28 RH aan BD
Ha Brieke, Bedankt voor het werkje.We nemen de verantwoordelijkheid op ons om er goed voor te zorgen, en zoeken een mooie plek. Laat maar weten hoe lang het schilderij hier mag blijven en wat je wilt dat wij doen. OK? liebe grüsse, Rob
10 april 22:57 BD aan RH
Super Rob, jullie hoeven alleen maar te bedenken waar jullie het werkje willen hangen of liggen kan natuurlijk ook… Het wijst zich daarna vanzelf, ik wil graag een afspraak maken om het weer op te halen, wat vragen te stellen en een foto te maken van waar het hangt, of in het doosje is blijven liggen of….? (maak je geen zorgen, de randjes kunnen wat kwetsbaar zijn maar zijn zo weer blauw gemaakt) Ik laat het weten als de site de lucht in gaat…..Jullie horen bij de eerste lichting, spannend. X Brieke
10 april 23:07 RH aan BD
We vinden het een mooi schilderijtje dus blijft niet in de doos. Eigenlijk doe je aan mailart 2.0, zeg maar een uitgebreide versie ervan. Trouwens dat doet mij ineens denken aan een Zwitserse kunstenaar die per post houten kisten (diverse afmetingen, groot, klein etc) gevuld met nog vloeibaar/nat gips. Tijdens de reis per post werd het gips hard en de ontvanger moest dan voorzichtig de kist openmaken. Maar wat jij doet gaat ook om “zorg”, in de zin van een tamagotchi, en in zekere zin als we er niet goed voor zorgen dan wordt het schilderijtje niet gezien en gaat het dood, bestaat het niet. liebe grüsse, XR
10 april 23:21 BD aan RH
….. Ik vind het ook een leuke spanning dat opsturen (Mondriaan is mislukt; geen bewezen talent, ook dat hoort erbij, ik heb nog veel leuks in petto) slaap lekker straks, brieke
11 april 8:58 RH aan BD
Wat jammer van MF. Jij hebt toch al jaren geleden bewezen dat je talent hebt! Je bent zeer actief… je eigen kunst, Code Rood, de Kapel etc. Dan hebben ze iets niet goed begrepen. R
11 april 10:30 RH aan BD
Oh ja, denk nu ineens dat “zorg” voor iets of iemand is in het Engels “to care”, er om geven. En toen herinnerde ik mij ineens dat Jan Verwoert (jonge Duitse filosoof, geeft les hier bij Piet Zwart MA) daar een tekst over heeft geschreven: I Can’t I Can I Care. Er zijn wel meer spannende teksten en ideeen te vinden over het zoeken naar alternatieve strategie om te ontsnappen aan de kunstwereld die gedomineerd wordt door de kunstmarkt, en dan natuurlijk de hele industrie, oordeel etc. Zoeken naar Alternatieven Brieke, daar zijn we toch al jaren mee bezig! :-)Bij jou begon dat met Hooghuis en nu de Kapel/Code Rood, en bij mij bij de voorloper van Hooghuis… Paleis voor Schoone Kunsten. Niet vergeten hoor, dat hoort er allemaal bij jou als kunstenaar, bij je positie als kunstenaar.
Dus jou project past daar heel mooi in: terug naar kleine intieme ontmoetingen met een kunstwerk. Je wordt als ontvanger niet gevraagd het te kopen, maar er voor te zorgen, er naar te kijken!
Ook heel goed vind ik dat je zelf een distributienetwerk opzet. Is ook belangrijk voor het werk. Het gaat niet alleen over die kleine schilderijen… nee het gaat ook over dat netwerk!!! En dat is misschien nog wel veel belangrijker voor het project. Uiteindelijk bepaalt dit netwerk de waarde van dit project. p.s. Welke curator(en) ken jij goed? Zeg maar waar je ook vrienden mee bent?  Zien elkaar snel. XR
11 april 21:31 BD aan RH
Fijn die input, Rob…. over de afwijzing van het MF ben ik wel heen, maar het was wel even balen, vooral dat gevoel afgewezen te worden op kwaliteit. ( mijn nevenactiviteiten compenseren de kwaliteit van mijn eigen werk niet genoeg…) maar het voelt goed om nu onafhankelijk  via mijn eigen opgebouwde netwerk mijn zichtbaarheid te organiseren. Los te komen van het ouderwetse idee van de galerie wereld waar je bij zou willen horen….. zo saai. Onlangs nog bij Witteveen in A’dam wat werk laten zien. I Can’t, I can, I care….   curatoren… die ben ik vergeten om mee te netwerken, heb alleen maar zelf curator gespeeld. Zij zijn wel steeds belangrijker geworden als fenomeen binnen de kunst, jullie(FGA) hebben veel meer met ze te maken. Ik denk dat mijn project me juist door de kleinheid ervan, heel veel kan brengen, ook aan nieuwe inzichten en contacten. Het is al aan het gebeuren en het voelt zo lekker onafhankelijk. Ik ga die tekst van Verwoert opzoeken, viel dank X Brieke
11 april 22:42 RH aan BD
Super dat je wat aan mijn gestamel hebt 🙂 Maar ik meen het wel hoor. Vooral dat we verder moeten kijken dan het werk zelf. Snap je? Dat is ook heel belangrijk bij jouw werk. Klein werk maar grote ideeën met  doelen buiten het werk. Ik denk dat je het daar zou kunnen zoeken. Ken je die kleine schilderijtjes van Francis Alys?  Zien elkaar later. XR
11 april 23:08 BD aan RH
Ja die zijn zo goed, ga ik meer over lezen die Francis Alys , ik zag ze in Kassel
12 april 9:46 RH aan BD
Ha Brieke, Als ik nog wat verder mag… wat ik bedoel te zeggen is dat Francis Alys spreekt via/door zijn schilderijtjes (maar al zijn andere werk) politieke en sociale kwesties aan. Hij observeert het dagelijkse leven en vindt daar kwesties die dat gewone overstijgen, om het maar even zo te zeggen. Die schilderijtjes zijn aardig geschilderd maar daar gaat het volgens mij helemaal niet over. Het zijn uiterst naïef geschilderde foto’s zou ik zeggen, beetje stuntelig en onhandig. Dus daar kijk je niet naar, daar beoordeel je het niet op. Soort van snapshots van het dagelijks leven of taferelen… Dus waar wordt het bij hem dan spannend? Met andere woorden. Als je jou werk naast dat van hem legt, wat is dan jouw (grotere) doel dat buiten die schilderijtjes ligt? Wat is jou kwestie? Kijk, schilderen dat kan jij inmiddels wel, dat kunnen wij zien. :-)Dus dat zit wel goed. En ik geloof niet dat het alleen over schoonheid gaat. Wat hebben we daar aan? Die schoonheid en verleiding inzetten voor iets anders… daar wordt het spannend. Ik voel dat er ergens nog een scherpe angel bij jou moet komen, minder lief, politieker (in ruime zin), huiselijke politiek, feminisme, de rol van die objecten en sierraden die je schildert bij de emancipatie van de vrouw… in de kunst, verbonden aan onafhankelijkheid, zelfredzaamheid, DIY mentaliteit (de Kapel)… de positie van de vrouw in de maatschappij (en in de kunst!), onrecht, onderdrukking etc… verhouding van objecten in 17e eeuwse schilderijen en jou schilderijen… fetisjisme, materialisme, welvaart, ongelijkheid in welvaart, de 1% vs 99%, de have’s and have not’s… :-)XR
12 april 11:42 BD aan RH
Dat weerloze, ook bij Alys, spreekt me aan… het benoemen heb ik moeite mee, omdat ik niet van statements houdt, ik wil niet kiezen, dat kan je als zwak zien …. en dat is het dan misschien ook wel. Al die dingen die je noemt zijn wel degelijk belangrijke drijfveren, door te doen (DIY) wil ik daar bij horen. De scherpe angel wil ik wel naar op zoek…….maar ik denk dat hij niet scherp is. Alys; zonder te weten van zijn performances, voel je een enorme toewijding ook bij die wat naïeve schilderijtjes, aan die schoonheid hebben we wel wat!! dan laat je ook al die politieke dingen voelen maar heeft het een andere ingang,  de kijker moet zijn best doen.
meta-modernisme; verlangen naar oprechtheid, dat moet uit mijn werk spreken.
Door ongevraagd werkjes op te sturen, wil ik mij kwetsbaar opstellen maar ook ideeen uitwisselen, het is belangrijk naar wie, het is een bescheiden project, nog wel. dank voor je opmerkingen…daar heb ik echt wat aan. X Brieke
Ingepakt; 5 april 2016 17.00 uur
Overhandigd aan(postagentschap); 15 april 16.30 uur
Bezorgd (Hendrickje Schimmel); 20 april 11.14 uur
Opgehaald; 28 juni-1 juli
Lees meer / minder
WAT EEN VERRASSING! Ik vond vandaag je pakketje, iemand anders uit mijn huis had het op zijn bureau liggen. Wat een super leuk project en wat een prachtig schilderijtje! Ik heb hem opgehangen en zal je morgen even goeie foto’s sturen! (reactie Hendrickje per mail op 24 april) Toen ik het werk van Hendrickje Schimmel, de dochter van mijn vriendin Kinke Kooi, voor het eerst zag in Circa dit…was ik direct enthousiast. De speelsheid van haar werk en haar mede exposanten op de bovenste verdieping maakte me jaloers; hier wil ik bijhoren. Op de verdieping eronder was vooral werk te zien van mijn generatie. Niet lang daarna gaf Hendrickje aan dat ze graag een keer zou willen exposeren in De Kleine Kapel, waar ik de curator van ben. Na het afsluiten van haar master in Londen heeft ze onder de naam; Tenant of Culture er een presentatie gemaakt. mrmotley  Leuk dat ze in de kapel ook weer een sok tentoonstelde, als reactie op mijn Schoen had ze destijds een sok geschilderd die al die tijd op haar kamer naast heeft gehangen. Zoon Frank heeft met zijn matties, net als Hendrickje studiegenoten op Artez, mijn werkje opgehaald in Londen.
Ingepakt; 5 april 2016 17.00 uur
Overhandigd aan bezorger (Ebelina); 22 april 20.00 uur
Bezorgd (Twan Janssen); 28 april 16.40 uur
Opgehaald; 31 november 14.00 uur
Lees meer / minder
CHANEL is lang weg geweest maar is als een soort TROFEE ontvangen door Twan Janssen, beeldend kunstenaar uit Amsterdam. Het voelde voor hem als een trofee omdat het op een cruciaal moment in zijn leven kwam; het stoppen met het modelabel ; youasme/measyou. Na een periode van vijf jaar ongekend hard werken, samen met partner Mark van Vorstenbos, is hij nu weer full time gericht op zijn autonome werk. Midden in de ontreddering van een gedwongen verhuizing werd het werkje bezorgd door beeldend kunstenaar maar ook postbode; Ebelina, die ook aan ‘mode’ doet maar met een heel ander soort breisels. Twan en ik kennen elkaar uit Arnhem, hij deed er zijn master en daarna zagen we elkaar vooral bij openingen. Het was bijzonder om het werkje op te halen, het begon met een vrolijke ontvangst op de trap door zijn hond die ik herken van facebook. Met een grieperige Twan op de bank determineer ik de werkjes die rondom CHANEL hangen. Onder andere een op straat gevonden anoniem werk met de wonderlijke tekst; Mars, No I mean Nike, no I mean Lesbian. Rechts in de wolk, ‘Pure Love’ van Lily van der Stokker en daar onder een vroeg werkje van Twan; een virtuoos nageschilderde foto van een boy band. Ik bewonder Twan’s werk, het is intelligent en tegelijk heel zinnelijk in zijn materiaal gebruik. Nadat ik CHANEL heb ingepakt krijg ik op mijn beurt een trofee; een werk van Twan; Goodwill Multiple 2001, edition of 25 unique pieces. Enigszins beduusd verlaat ik zijn tijdelijke woning met de twee werkjes op zak. ‘Goodwill’, dit gebaar van Twan, sluit naadloos aan bij mijn Close Encounters. Het hangt nu prachtig bij ‘de plant’ van Anan Sriker in mijn woonkamer.
Ingepakt;
Overhandigd aan bezorger (Oscar Lourens); 26 april 2016
Bezorgd (Simon van Til); 28 april 10.40 uur
Opgehaald; 21 juni 11.10 uur
Lees meer / minder

 

“Mag ik je enorm bedanken voor het mooie gebaar. Het werk is zeer welkom, ik ben heel blij het voor de komende maanden dichtbij te hebben. Heel vreemd overigens, want ik heb nul kunstwerken, geen collectie, nooit geruild, nooit aangekocht. Al mijn eigen werk staat ingepakt en weggestopt, ik heb nauwelijks een ervaring van het daadwerkelijk leven mét kunst, ik ben dan ook heel gelukkig met het werk dat je me toestuurde. Het komt in de slaapkamer te hangen:) Ik word sterk aangetrokken door tweevoud, dualiteit en dingen die hetzelfde zijn. Een omstandigheid die ook veelvuldig in je werk te vinden is, de mens is nu eenmaal symmetrisch… twee oren. Het zal vast geen toeval zijn dat ik uitgerekend dit tweeledige werk heb mogen ontvangen”. (reactie Simon per mail 28 april 14.58 uur)
“Het kleine schilderwerk zei dat ze het wel een beetje benauwend vond, vooral omdat ze enkel te gast is! :)”(reactie Simon per mail 28 april 18.10 uur)
Simon heeft intensief naar het werk gekeken en hij heeft de betekenis opgezocht van ‘mangistan’; een vrucht uit Zuid-Oost Azië. Ik vertel hem dat ik deze objecten heb gefotografeerd in het Tropenmuseum in Amsterdam. De gouden doosjes van filigrain uit Indonesië werden gevuld met geurige kruiden. Simon heeft ook fotografische werken gemaakt van kostbare objecten uit musea, meestal met een verdubbeling. Ook hij voorziet de werken van een andere betekenislaag door ze uit hun context te halen en ‘vervreemdend’ in een subtiel en zorgvuldig uitgekozen omgeving te plaatsen. Leuk om te ontdekken dat we toch veel raakvlakken hebben terwijl je dat ogenschijnlijk niet zou denken. We spreken af dat hij binnenkort bij mij op atelier bezoek komt en dat we elkaar vaker willen spreken over ons werk. Zoals Simon al had aangegeven hangt mijn werk als enige kunst object in zijn eenvoudige appartement. In de slaapkamer, in de woonkamer was geen optie, vanwege de veel te grove granol en steentjes structuur op de muren. Door de sobere en lichte inrichting heeft mijn werkje enorm de aandacht naar zich toe getrokken. In een hoekje van de witte slaapkamer, op de enige spijker in het hele huis die door de vorige bewoners erin is geslagen. De spijker die ik had meegestuurd heeft Simon niet gebruikt; hij heeft geen hamer.