Let’s dance

12 bij 15cm, tempera/paneel/koper, 2020

Ingepakt; 16 juli 2020
Overhandigd aan bezorger; Koes Staassen 17 juli 11.30 uur
Bezorgd; Diana Roig; 30 juli 10.31 uur
Opgehaald; 15 oktober 13.00 uur

Door deze Close Encounter met Diana Roig maak ik de schrijnende sluiting van het kunstenaarsinitiatief Kaus Australis mee. Het initiatief, dat al 25 jaar bestaat, moet wijken voor een gemeentelijke opslag. Het door de kunstenaars gebouwde en gefinancierde ateliercomplex moet door de hen zelf met de grond gelijk worden gemaakt, zelfs de fundering moeten zij zelf verwijderen. Dit lijkt op pesten, ‘we zullen die uitvreters even een lesje leren met hun ‘linkse hobby’s’.

Diana Roig had ik jaren hiervoor gevraagd om te exposeren in ‘De Kleine Kapel’ in Arnhem. Dit ging niet door vanwege haar residentie in het buitenland. Inmiddels heeft ook mijn initiatief, onderdeel van Code Rood, moeten wijken voor een projectontwikkelaar.

Heel toevallig ontmoette ik Diana later op de stoep bij galerie Cokkie Snoei in Rotterdam. Zij gaf me een compliment over mijn kleding en we raakten aan de praat. Zij bleek dus Diana Roig te zijn die ik ooit had gevraagd of ze wilde exposeren bij mij in ‘de Kleine Kapel’. Ik kende alleen haar werk en haar schilderperformances, die ik online zag en heel krachtig  vond. Ik vroeg Koes Staassen mijn werk bij haar te bezorgen. Ook zijn werk bewonder ik zeer en zo kon ik ook bij hem op bezoek. Hij werkt op een prachtige plek in Rotterdam, een klaslokaal in een voormalig schoolgebouw, hij moet wel zijn atelier delen met een ander.

Toen ik mijn werk bij Diana kwam ophalen bleek het nog steeds veilig in het doosje te liggen. Diana was nogal bang dat ze het zou beschadigen of dat het besmeurd zou raken. In haar enorme atelier begreep ik wel waarom, wat een actie straalde haar werk uit, overal stonden schilderijen, ook mega-formaten en overal zaten verfspatten. Haar energieke manier van werken is zo in contrast met die van mijzelf.

Haar prachtige grote houtkachel in het midden van haar atelier, had ze al verpatst aan een opkoper. Op de grond heel veel rollen canvas met titels en jaartallen, afgedoekte schilderijen. Ze was al weken bezig met het inpakken en ordenen van haar werk. Diana gaf me spontaan een klein schilderij mee naar huis. 🙏 Thuisgekomen zag ik dat het ook een prachtige combi vormt met ‘Let’s dance’. Ze hangen nu gebroederlijk naast elkaar in mijn woonkamer. Op Insta kon ik haar moeizame zoektocht naar een nieuw atelier volgen. Kaus Australis is inmiddels geschiedenis.