Filigrain

Ingepakt; zaterdag 4 februari 2017 11.45 uur
Overhandigd aan bezorger (Mert Blommestijn); 4 februari 12.00 uur
Bezorgd (Lydia van Oosten & Gerard de Ridder); 4 februari 16.30 uur
Opgehaald; 12 april 14.30 uur

Toen ik Isabel Ferrand, collega en vriendin, vertelde over Close Encounters, kwam ze vrijwel direct met de tip om Lydia van Oosten bij Close Encounters te betrekken.
Bij verschillende openingen had ik kennis met Lydia gemaakt maar dat waren vluchtige gesprekken geweest. Ik was wel nieuwsgierig naar haar achtergrond.
Ik kreeg vrijwel direct nadat het werk bezorgd was een enthousiaste mail;
“………Wat een mooi schilderijtje, je doet er ons een groot plezier mee, het is een eer dit mooie werkje tijdelijk aan de muur te hebben en daar van te kunnen genieten. We zullen het iedereen die bij ons op bezoek komt laten zien!……….”

Ook op facebook werd Close Encounters enthousiast door Lydia gedeeld. Nadat ik een afspraak met haar had gemaakt om het werkje op te komen halen, kreeg ik weer een mail;
“..Er maakt zich een grote onrust van mij meester nu we een afspraak hebben gemaakt waarop je het schilderijtje weer komt ophalen. Dat prachtige werkje, een mysterieuze schat, dat we zo maar twee maanden van jou in bruikleen kregen. Close Encounters getuigt van groot vertrouwen en dat vind ik mooi. Het kost dan ook moeite het vaarwel te zeggen…” Het kleine appartement waar ze met Gerard woont, hangt vol met kunst, onder andere het zeer toepasselijke; ‘Idealy this room would be 5 times bigger’ van Laure Prouvost. Mijn werkje hangt op een wand met van boven naar beneden; een tekening van Joost Bakker, een kop van een valk van Robert Devriendt. Ik hang onder de thermostaat, fijn dat die rond is, en dan hangt er nog een kleine tekening van Margo van Berkum. Het valt me op dat we bijna allemaal generatiegenoten zijn, ook Lydia en Gerard. We hebben het uitgebreid gehad over de verhalen achter de kunstwerken, boven de bank hangt een vroeg werk van Mary Waters. Ooit werd ik op haar werk gewezen toen het bij Galerie Flatland hing, hier in Utrecht. Haar partner Bob Negrijn zat nog kort bij mij op de academie. We komen elkaar regelmatig tegen bij openingen.
Lydia is toen ze begin twintig was in de museumwereld gaan werken, lange tijd bij Sjarel Ex in het Centraal Museum Utrecht, daarna in Gouda, Leerdam en bij het EKWC bij Ranti Tjan. Momenteel is ze werkzaam als curator en ze is adviseur bij Galerie Sanaa in Utrecht.
Gerard de Ridder is een zeer actief blogger over Cultuur en Politiek.